Ten wpis to taki mały “wstępniak”, przed wystąpieniem, które (co się robi z wystąpieniem: wygłasza?), ma się odbyć w najbliższa środę (14 września) na Internetbecie w Rzeszowie (tu macie program).

Kiedy zostałem poproszony, żeby wstąpić na tej zacnej imprezie, właściwie od razu wiedziałem o czym chcę opowiedzieć. Są takie tematy biznesowe, z którymi budzisz się i zasypiasz. Cały czas czując, że rouzmiesz problem ale nijak nie potrafisz znaleźć rozwiązania.
O co mi chodzi?
O to że Fundusze są głupie i chciwe. O to , że ludzie pracujący tam nie mają wyobraźni i potrafią udupić każdy genialny projekt.

Prawdę mówiąc nie jest to moje zdanie :-). Rozumiem jednak, że taka opinia krąży po kraju, co ja mówię po kraju, po kontynencie.
Tłumaczę jak brzmi to dość powszechne przekonanie: prawdziwa Ameryka jest w Ameryce, w Europie to jest przyziemnie a w Polsce to wręcz “kopalnianie “. Wielu młodych przedsiębiorców, szczególnie “internetowych” maw sobie jakieś takie ogrome poczucie krzywdy: “ja tu rozwijam wielka wizję a on mi każe excella wypełniać”. “Dostaję marne 300 tysięcy i muszę oddać 40% udziałów” “W Stanach pierwsza wycena to 5 milionów dolarów” Itp, itd. Zaraz za tym idzie kolejny koronny argument: powodem braku gigantycznych sukcesów polskiej przedsiębiorczości internetowej jest brak funduszy i poważne, intelektualne ograniczenia osób nimi zarządzających.

Te twierdzenia (w niewielkiej części prawdziwe), wynikają z całkowitego braku zrozumienia tego jak działa rynek funduszy inwestycyjnych. Tak naprawdę o tym chce opowiedzieć podczas mojego “wykładu”. Nie po to aby “pałować” przedsiębiorców i mówić im, że są źli (bo nie są) ale po to, żebyśmy wspólnie zrozumieli co musimy zrobić, żeby przyciągnąć do internetu ludzi, którzy inwestują dziś w zupełnie inne branże (nieruchomości komercyjne, odnawialne źródła energii etc).

W Polsce nie brakuje pieniędzy na rozpoczęcie działalności, jest kasa od BA, funduszy seedowych, środki europejskie. Problem jest z finansowaniem fazy ekspansji projektów, które wychodzą z pieluch. Tu brakuje środków, którymi powinny zarządzać fundusze (tak dla przypomnienia: fundusz inwestycyjny zarządza środkami powierzonymi mu przez inwestorów pasywnych, którzy oczekują jak najwyższej stopy zwrotu z zainwestowanego kapitału). Dla rozwoju naszej branży kluczowe jest to aby te “duże pieniądze” przekonać, że mogą z nami / z naszymi projektami się wzbogacić.

Żeby tak się stało musimy (znowu jako całą branża) przestać ględzić o całej tej nowej ekonomii. Musimy rozmawiać z rynkami finansowymi ich językiem, płacić im ich walutą. “Golden rule: the man with the gold rules”, nienawidzę tego zdania ale jest w nim wytyczna jaką powinniśmy się kierować, nawet jeżeli redaktorzy Techcruncha piszą co innego.

Nie jestem szczęśliwy z powodu konkluzji zawartych w poprzednim akapicie, nie lubię ich. Jeżeli jednak chcemy aby nasze młode “internetowe” firmy mogły rosnąc i stawać się wielkie musimy je zaakceptować.

Oczywiście wszystkich, tych, których interesuje co to znaczy “mówić językiem rynków finansowych”, jak unikac bredni na temat nowej ekonomii oraz dlaczego fundusze nie mają wyobraźni zapraszam na środę do Rzeszowa.

W między czasie byłbym wszystkim czytającym bardzo wdzięczny za podrzucaniem argumentów za lub przeciwko moim tezom. Jeżeli chcecie się czegoś dowiedzieć to walcie, postaram się ustosunkować.

Do zobaczenia